Podwójne obrazy

Dwa odczytania, jeden obraz

Niektóre rysunki zawierają dwie pełne odpowiedzi. Oczy wybierają jedną, a potem czasem zamieniają ją na drugą. Zacznij od patrzenia, a wyjaśnienie zostaw na później.

Najpierw spójrz: sześcian z samych linii

Ten zarys narysowano dwunastoma prostymi liniami, bez cieniowania. Zdecyduj, która kwadratowa ściana wydaje ci się najbliżej.

Necker cube line drawingTwo overlapping squares, one lower left and one upper right, joined at their corners by four diagonal lines. No face is shaded, so either square can appear to be the front of a transparent box.
Opis tekstowy: przezroczysty sześcian narysowany jasnoszarymi liniami. Kwadrat w lewym dolnym rogu i kwadrat w prawym górnym rogu mogą być odczytane jako ściana najbliższa tobie.

Kroki oglądania

  1. Przez kilka sekund patrz na lewy dolny róg rysunku.
  2. Zapytaj siebie, czy sześcian widzisz z góry, czy z dołu.
  3. Teraz przesuń wzrok na prawy górny róg i poczekaj.
  4. Jeśli sześcian się przełączy, zauważ ten moment. Jeśli nie, to też w porządku.
Pokaż wyjaśnienie

To sześcian Neckera, opisany w 1832 roku przez szwajcarskiego naukowca Louisa Alberta Neckera, który podczas badania rysunków kryształów zauważył, że wydawały się odwracać. Linie nie dają informacji o głębi, więc mózg proponuje jedno ułożenie, a potem sprawdza drugie. To, na czym mocno skupisz wzrok, silnie wpływa na to, która ściana wysuwa się do przodu.

Reading A: lower-left square shaded teal as the front face, box seen from above
Odczytanie A. Kwadrat w lewym dolnym rogu jest z przodu; wydaje się, że patrzysz na sześcian z góry.
Reading B: upper-right square shaded teal as the front face, box seen from below
Odczytanie B. Kwadrat w prawym górnym rogu wysuwa się do przodu; sześcian wydaje się teraz pochylać ku tobie od dołu.

Krótka historia podwójnych obrazów

Obrazy wieloznaczne są dużo starsze niż internet. W XVI wieku Giuseppe Arcimboldo malował portrety złożone z owoców, książek i warzyw, dzięki czemu widz, w zależności od odległości, widział twarz albo martwą naturę.

Słynna kaczka-królik po raz pierwszy pojawiła się w niemieckim czasopiśmie humorystycznym Fliegende Blätter w 1892 roku. Amerykański psycholog Joseph Jastrow użył jej w 1899 roku, by dowodzić, że percepcja angażuje umysł, a nie tylko oko. W 1915 roku Edgar Rubin opublikował badania nad relacją figury i tła, a karykaturzysta W. E. Hill opublikował rysunek „Moja żona i moja teściowa” w czasopiśmie Puck, na którym widać albo młodą kobietę odwróconą w bok, albo starszą kobietę w profilu.

Co robi twój mózg

Badacze nazywają to percepcją dwustabilną: dwie interpretacje są równie prawdopodobne, a mózg przełącza się między nimi zamiast je mieszać. Większość ludzi doświadcza przełączenia co kilka sekund, gdy zobaczy obie wersje, choć rytm bardzo się różni.

Trzy rzeczy zwykle kierują przełączaniem:

  • Na czym skupiasz wzrok

    Narożniki i połączenia działają jak wskazówki, która powierzchnia jest z przodu.

  • Czego się spodziewasz

    Usłyszenie „to królik” przed patrzeniem sprawia, że królik częściej pojawia się jako pierwszy.

  • Jak długo patrzysz

    Długie oglądanie męczy jedną interpretację, robiąc miejsce dla drugiej.

Dlaczego wirusowe obrazy dzielą ludzi

W lutym 2015 roku zdjęcie sukienki podzieliło miliony widzów na „niebiesko-czarną” i „białą ze złotem”. Obraz był niejednoznaczny co do oświetlenia. Ci, którzy zakładali, że sukienka stoi w chłodnym cieniu, mentalnie usuwali niebieski i widzieli biały i złoty; ci, którzy zakładali ciepłe światło w pomieszczeniu, widzieli ciemniejsze kolory.

Żadna grupa nie miała racji w sposób, który czynił ją mądrzejszą. Każdy mózg wypełniał lukę rozsądnym domysłem o świetle. To najbardziej użyteczna lekcja obrazów wieloznacznych: pokazują założenia, których zwykle nie zauważamy.

Wypróbuj to z przyjacielem

Pokaż komuś sześcian Neckera bez słowa, a potem zapytaj, która ściana jest najbliżej. Zamieńcie się rolami z wazonem Rubina na stronie głównej. Porównajcie pierwsze odpowiedzi i, co ciekawsze, to, jak każde z was opisuje moment przełączenia.

Zachowajcie przyjazny ton: celem jest zauważenie różnic, a nie ich ocenianie. Jeśli ktoś nigdy nie zobaczy drugiego odczytania, szybki szkic, który je zarysuje, zwykle pomaga bardziej niż powtarzanie „po prostu patrz uważniej”.

Dwoje zwiedzających stoi przed dużym czarno-białym wieloznacznym wydrukiem w cichej galerii i wskazuje różne części obrazu
Obrazy wieloznaczne często są przyjemniejsze we wspólnym oglądaniu: dwoje widzów może wskazywać zupełnie inne kształty w tej samej kompozycji.

„Widzimy to, na co jesteśmy przygotowani, a obraz wieloznaczny po prostu przygotowuje nas dwa razy.”Uwaga redakcji Puff Puzzle Mang